Τετάρτη, 13 Απρίλιος 2011 11:19
Όπου ανοίγει ένα πανεπιστήμιο κλείνει μια φυλακή…
Η κρίση των τελευταίων ετών έχει επηρεάσει όλες τις πτυχές της ζωής μας. Μια κρίση η οποία ξεκίνησε οικονομική και μετεξελίσσεται τόσο σε πολιτική όσο και σε κοινωνική. Σε μια περίοδο γενικών περικοπών και μειώσεων δε θα μπορούσε η παιδεία να ξεφύγει από αυτή τη κατάσταση. Η κυβέρνηση, μακριά από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, παγώνει τη παιδεία μειώνοντας για ακόμη μία φορά τη χρηματοδότηση της.
Με τη παιδεία, σε όλες της τις βαθμίδες, να είναι αρωγός της κοινωνίας αλλά και παράγοντας συνέχειας και εξέλιξης της, θεωρούμε αυτονόητη και επιτακτική την ανάγκη για επένδυση στη μόρφωση και στην εκπαίδευση. Η Εκπαίδευση μπορεί να γίνει ο βασικός μοχλός περιφερειακής αποκέντρωσης και συμμετοχής της περιφέρειας στη λήψη αποφάσεων για τη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής πολιτικής της χώρας. Πάνω απ’ όλα θεωρούμε τη παιδεία των νέων ανθρώπων ύψιστο αγαθό για τη κοινωνία.
Η ανώτατη εκπαίδευση κινδυνεύει με υποβάθμιση όπως και τα πτυχία μας. Τα ελληνικά πανεπιστήμια, κάποτε σημεία αναφοράς για όλο το πλανήτη, βρίσκονται πια σε δυσμενείς θέσεις στη παγκόσμια κατάταξη. Η κοινωνία η ίδια έχει απαξιώσει την αξία των σπουδών και το μόνο που περιμένει από τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα είναι ένα ¨χαρτί¨ για μία δουλειά.
Τα Πανεπιστήμια είναι ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι χώροι οι οποίοι προάγουν το πνεύμα, την έρευνα και την ανάπτυξη των επιστημών και όχι τεχνοκρατικής αποστήθισης πληροφοριών, μεθόδων και τεχνικών. Οι κοινωνίες εξελίσσονται και αναπτύσσονται μέσω της παιδείας, μιας παιδείας ελεύθερης για όλους. Δωρεάν και προσβάσιμης σε όλους. Μία παιδεία για όλη τη κοινωνία, με παροχή υψηλού επιπέδου σπουδών. Μία παιδεία για λίγους δημιουργεί ρήξεις και αντιφάσεις στη κοινωνία, τη καθιστά κοινωνία δύο ταχυτήτων, με αποτέλεσμα να παραμένει στάσιμη.
Ως ΠΑΣΠ Πανεπιστημίου Μακεδονίας θεωρούμε απαραίτητη την αύξηση του ποσοστού χρηματοδότησης της παιδείας τουλάχιστον σε 5% και 2% για την έρευνα. Οι αυξήσεις αυτές θα σηματοδοτήσουν μια νέα αρχή για τη παιδεία άρα και τη κοινωνία, μια κοινωνία που πλέον θα στηρίζεται στα ατσάλινα πόδια της γνώσης και όχι σε αδύναμα άγνοιας και αδιαφορίας.
