Θεσσαλονίκη




Τμήμα Λογιστική και Χρηματοοικονομικής
Τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής
Τμήμα Οικονομικών Επιστημών
Με συνοπτικές διαδικασίες και αγνοώντας τη κάθετη αντίδραση του συνόλου της ακαδημαϊκής κοινότητας, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τις ευλογίες όλου του δεξιού χώρου της βουλής, περνά ένα νόμο ο οποίος καταστρατηγεί τον δημόσιο χαρακτήρα του πανεπιστημίου, το αυτοδιοίκητο, την δημοκρατικότητά του, ενώ παράλληλα αφήνει μετέωρο το ζήτημα της χρηματοδότησης. Σε αγαστή συνεργασία με τα ΜΜΕ και με μια καλοστημένη προπαγάνδα τα τελευταία χρόνια εισήγαγε στη κοινωνία την αναγκαιότητα ολιγαρχικών συστημάτων διοίκησης για τους μόνους εναπομείναντες ελεύθερης διακίνησης και ανάπτυξης πνεύματος χώρους , παρουσίασε τα πανεπιστήμια ως χώρους εγκληματικής έξαρσης και απέδωσε στην ενεργή φοιτητική κοινότητα το σύνολο της ευθύνης για τα φαινόμενα διαπλοκής που εμφανίζονται στα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ αγνοώντας ότι η διαπλοκή προϋποθέτει εξορισμού δύο εμπλεκόμενους.
Ενώ λοιπόν η συζήτηση για τις επικείμενες αλλαγές είχε ξεκινήσει από το φθινόπωρο του 2010, και ενώ η διαβούλευση μεταξύ υπουργείου και ακαδημαϊκής κοινότητας είχε καταλήξει σε μια πρώιμη μορφή του νόμου, μέσα στο καλοκαίρι, η κυβέρνηση αιφνιδιαστικά εμφάνισε ένα νέο σχέδιο νόμου, με διατάξεις που ουδέποτε αναφέρθηκαν ή συζητήθηκαν προηγουμένως και μάλιστα με την έκκληση για κατεπείγουσα «διαβούλευση» μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα αλλά και υπό την προειδοποίηση ότι ο νόμος θα ψηφιστεί πάση θυσία πριν ανοίξουν τα πανεπιστήμια φοβούμενοι γενικευμένες αντιδράσεις. Ξεχνούν ότι η φοιτητική κοινότητα είναι το πιο ενεργό κομμάτι της κοινωνίας και ότι δε θα αφήσει το υπουργείο με το νέο νόμο να παίζει με το μέλλον της.
Ως ΠΑΣΠ Παν. Μακεδονίας θεωρούμε ότι ο νέος νόμος δεν είναι ακόμα ένας ο οποίος φέρνει αλλαγές, αλλά ένας ο οποίος φέρνει μια μεγάλη ριζοσπαστική αλλαγή στο ανώτατο σύστημα εκπαίδευσης. Αυτό είναι ένα μεγάλο και θετικό βήμα το οποίο όμως θα έπρεπε να προϋποθέτει τη ευρύτερη συναίνεση υπουργείου και ακαδημαϊκής κοινότητας και όχι μια συναίνεση μικροκομματικών σκοπιμοτήτων. Η εναντίωσή μας δεν είναι μια στείρα άρνηση αλλά μια ολοκληρωμένη αντιπρόταση με μόνο στόχο την αναβάθμιση της δημόσιας, δωρεάν ανώτατης εκπαίδευσης. Παραθέτουμε παρακάτω συνοπτικά τα σημεία στα οποία εκφράζουμε την αντίθεσή μας.
Άσυλο
Το Ακαδημαϊκό Άσυλο που εισήγαγε στον νομικό χάρτη της χώρας μια άλλη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ο νόμος 1268/82 δεν αποτελεί μια απλή νομική ρύθμιση, αλλά κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού πανεπιστημίου και του λαϊκού κινήματος. Η κακοχρησία και η λοιδορία σε συνδυασμό με την μη εφαρμογή των σχετικών για αυτό νόμους έδωσε σήμερα την ευκαιρία σε ότι πιο συντηρητικό υπάρχει στο ελληνικό κοινοβούλιο να πανηγυρίζει για την κατάργηση του. Το Άσυλο αποτελεί ορόσημο για τη δημοκρατία και ιστορικό σταθμό στις ψυχές των Ελλήνων. Επομένως, η κατάλυση του συμβόλου μιας ολόκληρης γενιάς, ειδικά στην υπάρχουσα οικονομική και πολιτική συγκυρία που κλυδωνίζει τη χώρα μας, κρίνεται επικίνδυνη, καθώς μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω διάλυση της κοινωνικής συνοχής. Με βαθύ αίσθημα ευθύνης ζητούμε την επαναφορά στις διατάξεις του νόμου 1268/82 αποδεχόμενοι κάθε ευθύνη για τη σημερινή έκπτωτη και καταδικαστέα μορφή του.
Συμβούλιο του Ιδρύματος
Ο νόμος Διαμαντοπούλου καθιερώνει ένα ολιγαρχικό παντοδύναμο 15μελές Συμβούλιο Διοίκησης (8 μέλη ΔΕΠ, 6 εξωπανεπιστημιακοί, 1 εκπρόσωπος φοιτητών) το οποίο θα λαμβάνει αποφάσεις σχεδόν για όλα τα ζητήματα του ιδρύματος θέτοντας τους όρους λειτουργίας του χωρίς να λογοδοτεί σε κανένα. Φυσικά αυτό δεν μπορεί να μας βρει σύμφωνους, καθώς σηματοδοτεί την πρόδηλη πορεία από τη «Συμμετοχική Δημοκρατία» σε ένα καθεστώς «Ολιγαρχίας». Μιας ολιγαρχίας που θεσμοθετείται με την πρόφαση ή την ψευδαίσθηση εδραίωσης της διαφάνειας στο, έως σήμερα, εντός και εκτός εισαγωγικών, αδιαφανές Πανεπιστήμιο.
Εκλογή πρύτανη
Διαφωνούμε κάθετα στον τρόπο “εκλογής” του πρύτανη καθώς η ηγεσία του Υπ. Παιδείας υποχωρώντας στο αίτημα των καθηγητών αποκλείει τους φοιτητές από την εκλογή πρυτανικής αρχής και δεν σέβεται την έννοια της Συνδιοίκησης, βασική αρχή που σημάδεψε τη λειτουργία του ελληνικού πανεπιστημίου από το 1982 και μετά. Ως ΠΑΣΠ θεωρούμε απαράδεκτο να μην έχουν δικαίωμα ψήφου στις πρυτανικές εκλογές οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι στο ΑΕΙ.
Αξιολόγηση
Η υπουργός εισάγει την εξωτερική αξιολόγηση σύμφωνα με την οποία θα γίνεται η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων. Διαφωνούμε με την καθιέρωση μιας αξιολόγησης τα κριτήρια της οποίας δεν αναφέρονται ρητά και δεν γνωστοποιείται ποιοι θα την διεξάγουν. Ως ΠΑΣΠ ζητάμε μια Αξιολόγηση των Αναγκών των Πανεπιστημίων και όχι μια αξιολογική κατάταξη των ιδρυμάτων, η οποία θα οδηγήσει στη διαβάθμιση και κατηγοριοποίηση των πτυχίων μας. Η αξιολόγηση οφείλει να περιλαμβάνει τόσο την Διδακτική Διαδικασία, όσο και την Έρευνα αλλά και την Υλικοτεχνική Υποδομή των ιδρυμάτων. Σε αυτή την αξιολόγηση ο φοιτητής έχει τον πρώτο λόγο και είναι ο βασικός αξιολογητής. Θεωρούμε ότι αν η αξιολόγηση έχει τιμωριτικό χαρακτήρα όσον αφορά τη χρηματοδότηση θα οδηγήσει τα πανεπιστήμια σε έναν αγώνα κάλυψης κριτηρίων χρηματοδότησης και όχι ανάπτυξης του ακαδημαϊκού έργου.
Τριετή προγράμματα σπουδών
Ο νέος νόμος εισάγει την δυνατότητα δημιουργίας κύκλου σπουδών με διάρκεια 3 ετών (ελάχιστη απαίτηση για 180 πιστωτικές μονάδες συνολικά και 60πιστωτικές μονάδες ανά έτος) γεγονός που μας προβληματίζει έντονα όσον αφορά στην ποιότητα σπουδών που ο νέος νόμος πλαίσιο ευαγγελίζεται. Τέτοιες διατάξεις επιπλέον μπορούν να σύρουν σε «κακό» ανταγωνισμό τα Ιδρύματα, χαμηλώνοντας αντί βελτιώνοντας την ποιότητα σπουδών. Ερωτήματα επίσης εγείρονται γύρω από το θέμα των πιστωτικών μονάδων, της μη παρακολούθησης ενός πλήρους προγράμματος σπουδών και κατά συνέπεια στη δημιουργία πραγματικών επιστημόνων υψηλού επιπέδου, στο αντίκρισμα ενός τέτοιου πτυχίου και στην κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων.
Διαγραφή φοιτητών
Η παράταξη μας έχει ταχθεί πάγια κατά του μέτρου της διαγραφής φοιτητών, καθώς για αυτούς με την παρέλευση συγκεκριμένου χρόνου σπουδών (ν+2 έτη φοίτησης) δεν υπάρχει κόστος για το πανεπιστήμιο. Εισάγεται επίσης η έννοια της μερικούς φοίτησης για τους εργαζόμενους φοιτητές ζητώντας ως αποδεικτικό στοιχείο την καταβολή ενσήμων. Αυτή η ρύθμιση είναι τουλάχιστον υποκριτική εκ μέρους μιας κυβέρνησης και του υπουργείου όπου εθελοτυφλούν και προσποιούνται ότι δεν υπάρχει «μαύρη» και ανασφάλιστη εργασία. Κάτι στο οποίο οδηγούνται όλο και περισσότεροι συνάδελφοί μας προκειμένου να καταφέρουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.
Το ΠΑΣΟΚ για τη δεξιά- συντηρητική συναίνεση ξέχασε ότι είναι ένα κεντρο-αριστερό, σοσιαλιστικό κίνημα.
Δεν είμαστε εδώ για να υπενθυμίσουμε σε κανέναν τι και ποιος είναι. Καλούμε το σύνολο της φοιτητικής κοινότητας σε επαγρύπνηση, ενημέρωση και συμμετοχή στις κινητοποιήσεις ενάντια στο νέο νόμο.


